Namlunun Ucunda Hayat – Özgür Mutlu

 Ucunda Hayat

Namlu alnına dayanır ya,

Bir an susarsın…

Ölümden değil;

İçinde yarım kalanlardan korkarsın.

Sonra gözlerin bir yere dalar,

Geçmiş ağır ağır önünden akar.

Bir annenin sesi düşer içine,

Bir sevdanın adı boğazında kalır.

Ne kavga kalır, ne öfke,

Ne de uğruna kırdığın insanlar…

Bir anda küçülür bütün dünya,

Büyür söyleyemediğin sözler.

Keşke dersin,

Bir kere daha sarılsaydım,

Bir kere daha “seviyorum” deseydim,

Biraz daha insan kalsaydım.

Namlu alnına dayanır ya,

İşte o an anlarsın:

Ömür dediğin uzun bir yol değil,

Bazen tek nefeslik bir pişmanlıktır.

Özgür Mutlu