Doğum Günüm |Özgür Mutlu
Bir odada, bir ben,
Ben ile baş başa...
Dört duvar kapalı,
Yalnız düşünürken bulurum kendimi;
Soluksuz, isteksiz ve çaresiz.
Bir girdapta savrulurum,
Düşünürüm, düşünürüm...
Ve çözülmeyen en zor matematik problemi gibi,
İçinden çıkılmaz.
Bugün benim doğum günüm.
Bilmiyorum, hangi kayıp mevsimin uğultusudur bu,
İlk çığlığımla ruhuma sızan o ilk yara...
Hayatıma sirayet eden bu derin, bu dilsiz karanlık,
Hangi günahın gölgesi, hangi talihin mirasıdır?
Bugün benim doğum günüm.
Kökü meçhul bir keder sarıyor gövdemi,
Nereden bulaştı bu muamma, bu bitimsiz sancı?
Ben mi hayatın yükünü sırtlandım,
Yoksa hayat mı benimle trajik bir oyuna durdu?
Her doğum günü dramatiktir kimi insan için;
Kimi insan için mutluluk,
Kimi insan için hüzün.
Kısacası,
Bugün benim doğum günüm.
